PARANOID

hiç kimse izlemiyormuş gibi yaşa, hiç kimse yokmuş gibi sev

pd6-768x384

İlham Perileri

30 Eylül 2018

İlham perilerim sarhoş ve “o kız buraya gelicek” diyorlar,
onları yüreğimin rahatsız yataklarına yatırdım,
yalanlarla kirlenmiş yataklarda, kabus dolu bir uyku çekecekler,
onlara acıyorum,
yalan cennetindeler, önceki sahipleri başka bişey bırakmadı orada.
kapıyı kapattım, yarın çıkmak için can atacaklar,
ve tanrıdan fidye isteyeceğim onlar için,
yoksa yazmayı bırakmak zorunda kalabilirim.
ama artık tanrıdan ne isteyebilirim ki?
tanrı ilgimi çeken ne verebilir ki?
İlham perilerim olmadan ne kadar ileriye gidebilirim ki?
belki doğru,
kötü biriyim
ama iyiliğe her meğilimde tek gördüğüm yaralarımın biraz daha derinliği.
belki,
bunlar için çok geç,
artık düşünmeyeceğim,
düşlerimi yerin bin kat altına düşüreceğim.
orada seninle görüşeceğim, bir kaç dakikalığına,
ve sen,
hemen topla saçlarını kadın,
çünkü boynunda riske gireceğim.
geçmişinin üstüne benzin döküp,
dudaklarında viski içeceğim.
omuzlarından göğüs kafesine uzanan yolda uzun yolculuklara çıkıp,
utangaçlığına değineceğim
onu cehenneme emanet edeceğim.
bu gece saçların, parmak uçlarımla evlenecek,
göz bebeklerin omuzlarımda seyredecek
ruhuna açılan kapıların bu gecelik kristal kilidiyim,
düşmek için can attığım çukurlar olacak bel gamzelerin,
bulanıklaşsa bile etraf, sadece seni seçeceğim
ve
senin için, bir yudum daha içeceğim…
tenin için, biraz kötülük biraz daha şehvet içereceğim.
biz tanrının yegane sanatıyız,
bunu onun için yapmalıyız.
galaksilerimizi çarpıştırmalı ve yıldızları evcilleştirmeliyiz.
ruhun koptuğunda dünyadan,
gözlerini kısacaksın,
ve
o an uyumana izin vereceğim. ilham perilerim gibi. .
ve bir daha görmeyeceğim.
hiçbirinizi.