PARANOID

hiç kimse izlemiyormuş gibi yaşa, hiç kimse yokmuş gibi sev

1-black-and-white-sky-with-building-storm-clouds-fine-art-print-keith-webber-jr

Bulutların Arasında

7 Kasım 2016

Bulutların arasında, bir parıltı görüyorum.
Boğuk bir odanın, loş ışığı altında, sarhoşluğumu kutluyorum.
Ardından gözlerimin menzili değişiyor, masanın üstündeki ellerimi görüyorum,
Damarları takip ettikçe,
Parmak uçlarımdaki bira şişesinin içindeki özgürlük gişeleri gözüme çarpıyor,
Küçük,utangaç su baloncukları. bana bişeyler imâ ediyor.
Sanırım İyilik meleğim reenkarnosyona inanıyor.
Biri kalbimi , rehabilitasyona yatırmış,
Okyanusun dibinde, bir asansörde sıkışmış gibi hissediyorum
Gökyüzünün , yüz hatlarına sigaramı üflüyorum.
Dudaklarım kilitli,
Yalnızlığı evlat edinmiş bir evsizim.
Bir an önce bulutların arasına sıkışmam gerekli!
Çünkü benim pusulam, bulutların arasında,
Yörüngem, tanrının arka bahçesindeki gizli mezarlık!
Şeytanın beyin haritası bir labirent ve peynir benim.
Gördüğüm en net şey; delirdiğinizi fark edememe evreniz.
ve bildiğim en net şey,
“birlikte uçuyoruz boşlukta, şimdilik hayattasın,
ama kanatların kırılacak”

Yazdıklarım, insanlığa karşı yarattığım bir avukat.
“Bulutların arasına taşınmam gerekli!”
düşemeyecek kadar yüksekte,
düşünemeyecek kadar aşığız.
bulutların arasında,
Üzülemeyecek kadar hissiz,
yine güvenebilecek dipsiz.

bir yarımız sonbaharın kavalyesi,diğer yarımız cehennemin trafik tabelası.

Tıka basa duygu doldurduğunuz kalplerinizle,
Yarım bırakılmış bardaklardan içiyorsunuz.
İkinci el cümleler kuran dudaklara ruhunuzu teslim ediyorsunuz.
Sanki hiç sevdiği biriyle sevişememiş gibi.
Sanki hiç seviştiği birini hissedememiş gibi,
İçiniz içini yiyor çünkü canavarlar için ayna oluyorsunuz.
Yarı-tanrı gibi doğdunuz ama köle gibi ölüyorsunuz.
En az bir hırsız kadar haklısınız, çünkü tanrı;
Cevap kağıdından bir türlü emin olamadığı bir teste soktu sizi.
İçinden çıkamıyor bu işin.
Parmak uçlarınız, ruhlarınızdan daha da demir parmaksız
Tepeden tırnağa,
Yakışıksız!

Bu kaosun sonu yok kadın,
Bir fırsatım olsa,
En güzel bahçesi olmanı teklif ederdim ütopyamın.
Duvarlarımın silik boyası dudakların,
Kırık akıllı şairane yanımdan,gözlerini kaçırışın,
Hayallerimizin bulutların arasına taşınışı.
Dünyanın renksizliği üzerine tanrının en güzel savunmasısın.

Bulutların arasına karışmalı,
Hiç bir şey duyamayacak kadar uzaklaşıp,
Oraya balkonu büyük bir ev ve bir kaç hayal kurmalı.
Yeryüzü, yüzsüz.
Çünkü sen de hissediyorsun aslında,
bütün cevaplarımız,
bulutların arasında.