PARANOID

hiç kimse izlemiyormuş gibi yaşa, hiç kimse yokmuş gibi sev

pd2

Ben senin ruhunun Kristof Kolomb’yum
Geçmişin umrumda değil
”Adolf hitler” gibi yok edebilirim orayı
ve konu gözlerin olursa okyanusları içecek kalemim mürekkep diye.
Hayalini kuran tüm varlıklar için azraile rüşvet vereceğim!
Parmak uçlarındaki şehire ineceğim
Göğüs çizgindeki kıvrımlara dumanlar üfleyip
Gülümsediğin her anı,bilinçaltıma kaydedeceğim
Gözlerini kaçırdığın yerlere taşınacağım
Kokuna reddemeyeceği bir teklif sunacağım
Elmacık kemiklerimde , kalbini bulacağım.
ve saçlarınla kapatacağım diğer kadınları
Odanın duvarları bile öpmek isteyecek ses tellerini
Göz altlarına masallar bırakacağım, uyumadan önce
Aklının odalarına ise papatyalar.
Uyuduğunda dünyanın yörüngesiyle oynayacağım
Omuzlarını, cennet’e rakip yapacağım
Tanrıya gidip, yarınları bizim için ayarlamasını isteyeceğim.
özel bir rica olacak bu
Değerini benden başka kimse bilmeyecek gibi hissedeceksin
Beni ve ütopyamı hissedeceksin
Dünyayı bir kağıt gibi atacağız
Gökkuşaklarından bir salıncak yapacağım sana
Durmaya ikna edemeyeceğim boynunda asılı kalan dudaklarımı
Sigaralar bile şiir yazacak,
Alkoller, sarhoş,
Şarkılar sağır olucak o gece.